Καλά τους έκαναν. Το είχαν παραχέσει με τα τσαντίρια στη μέση της πλατείας, λες κι ήταν τσιγγάνικος καταυλισμός. Και, άντε, οι τσιγγάνοι δεν έχουν τόπο δεν έχουν ελπίδα, δε θα τους χάσει καμιά πατρίδα. Αυτοί, οι σκηνίτες του Συντάγματος, έχουν πατρίδα και δεν την εκτιμούν. Οι αλήτες. Μου ήθελαν και άμεση δημοκρατία. ΕΧΟΥΜΕ δημοκρατία. Όποιος δεν το βλέπει, όποιος δεν το νιώθει, είναι ένας κοινός, ελεεινός προβοκάτορας.

Καλά τους έκαναν. Τι παρίσταναν εκεί δηλαδή; Τους αγανακτισμένους; Πάνε αυτοί. Πήραν την αγανάκτησή τους και την πήγαν διακοπές. Μου μιλούσαν και για κρίση. Ποιος ξέρει σε ποιες πισίνες θα ρίχνουν τις βουτιές τους. Σε ποια εξωτικά νησιά θα πίνουν τις πίνες κολάδες τους. Γιατί τις άλλες πείνες δεν τις έχουν γνωρίσει και δε θα τις γνωρίσουν ποτέ. Γιατί ΕΧΟΥΜΕ δημοκρατία. Και ευημερία. Κι έμειναν αυτοί, μόνο για να δυσφημίσουν την πατρίδα τους, που, όπως είπαμε, δεν την εκτιμούν.

Καλά τους έκαναν. Δεν ήταν κατάσταση πλατείας πρωτευούσης αυτή. Δεν μπορούσε να πλησιάσει άνθρωπος. Το Σύνταγμα είχε μετατραπεί σε άντρο της αναρχίας που ήθελαν να τη βαφτίσουν συμμετοχική δημοκρατία. Βρωμιά, ασχήμια, δυσωδία.

Αίσχος. Οι πλατείες της Αθήνας πρέπει να είναι σαν την Ομόνοια. Να μπορείς να κυκλοφορείς άνετα, όλες τις ώρες της ημέρας και της νύχτας. Να αγοράζεις την πρέζα σου και την πουτάνα σου σαν κύριος. Να τρυπιέσαι στο διπλανό στενό και να σέρνεις το πτώμα σου ανάμεσα στους επισκέπτες που ήρθαν στην Αθήνα να θαυμάσουν τις ομορφιές της. Να γαμάς την Αφρικανή στη γωνία και να πετάς την καπότα σου στο δρόμο (αν τη βάλεις) δίπλα στην πεταμένη, ματωμένη σύριγγα. Να γίνεσαι μάρτυρας ξεκαθαρίσματος λογαριασμών. Να γίνεσαι και πρωταγωνιστής σ’ αυτό το ξεκαθάρισμα.

Αυτή είναι η σωστή, η αντιπροσωπευτική εικόνα της Ελλάδας. Η οποία δεν είναι μπουρδέλο. Είναι πεζοδρόμιο. Αίμα, σπέρμα και σκατά. Αυτή πρέπει να είναι και η εικόνα στις πλατείες. Γι’ αυτό κανείς δεν πήγε να καθαρίσει την Ομόνοια. Και ποτέ δε θα πάνε. Έτσι μας θέλουν. Ναρκωμένους και χεσμένους. Να μη ζητάμε πολλά. Ένα φτηνό γαμήσι στο δρόμο, τη δόση μας και μια γωνιά να τρυπηθούμε και ν’ αράξουμε.

Καλά τους έκαναν. Δεν ήταν εικόνα αυτή. Ευτυχώς, σ’ αυτήν την πόλη, ο δήμαρχος έχει υψηλή αισθητική. Απέδειξε ότι ξέρει να εξαφανίζει την ασχήμια μέσα σε μια νύχτα. Την ομορφιά την προσέχει σαν τα μάτια του. Και την αφήνει να φαίνεται. Κι όχι να κρύβεται μέσα σε σκηνές. Την ένεση τη βαράμε στη φλέβα, μπροστά στον περαστικό. Δε χρειάζεται να κρυφτούμε στο δήθεν ιατρείο. Το νταλαβέρι γίνεται μεταξύ δύο ή τριών ατόμων. Δε χρειάζεται αυτή η οχλαγωγία της δήθεν συνέλευσης, οι ντουντούκες και οι μικροφωνικές. Πολιτισμένα πράγματα.

Κοίτα λοιπόν, αγανακτισμένε, τώρα που θα γυρίσεις από τις διακοπές σου, άμα σου άρεσε η φάση πλατεία και θες να ξαναγυρίσεις, να το κάνεις σωστά. Πάρε και την πρέζα σου μαζί. Και κανόνισε να είναι από το σωστό προμηθευτή.

Νάντια Κατσαρού